Asker Mektubu!

**AcHiLLeSS_** · 23-10-2007, 21:33

Vatani görevini yaparken Hakkâri' de teröristlerin düzenlediği roketli saldırı sonucu ağır yaralanıp, uzun müddet tedavi görmek zorunda kalan ve yaşadığı travma sonucunda % 40’lık sakatlık oranına ulaşamadığı için, tek odalı bir baraka da 18 yıldır yaşam savaşı vermek zorunda bırakılan ayrıca vücudundaki 19 şarapnel parçası ile çalışamaz duruma geldiği için eşi tarafından çocuğu da yanına alınarak terk edilen, Önder Oğuz adlı bir kardeşimizin durumunu anlatan bir mektubu.

İşte o mektup;

“Ben 68/4 Tertip Er olarak görevimi ifa ederken vatan haini bölücü teröristlerin ROKETLİ saldırısı sonucu 02.11.1989 da Hakkâri Çukurca"da vuruldum ve ağır yaralı olarak helikopterle Hakkâri”ye götürülüp bir dizi ameliyata alındım.

Askeri Hastanenin raporlarında da belirtildiği gibi vücudumda çıkarılması mümkün olmayan 16 Adet Şarapnel parçası mevcuttur. Vücudumda 16 tanesi göğüs ve akciğer çevresinde olmak üzere, 3 tanesi elimde 19 Adet şarapnel parçası bulunmaktadır.

O zaman Göğüs boşluğumdaki şarapnelleri “operasyon yapılırsa ölürsün” diye çıkarmak istemediler. Elimdeki şarapneller de çıkarılmadığı gibi halen sağ el parmaklarımda hareket kısıtlılığı ve his kaybı mevcuttur.

Hava değişiminden sonra Tezkerem verildi. O zamandan beri çok yoruluyor, biraz yürüsem tıkanıyorum. Sağlık şartlarıma uygun sabit bir iş bulamadığımdan; Eşim oğlumu da alıp beni terk etti ve boşadı. İmkânsızlıklar yüzünden 9 yıldır oğlumu göremiyorum. Şu anda bir hayvan ahırından beter bir viranelikte elektriksiz, susuz bir şekilde eğer onun bunun yardımıyla yaşamak denirse yaşıyorum.

Geçen 17 yıl zarfında kapısını çalmadığım Devlet Dairesi kalmadı. Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanlığı vb... 3 – 4 kez GATA da sıhhi kurula girdim. Raporlarım emekli Sandığınca “Organ kaybın yok, sen gazi değilsin” denilerek kabul edilmedi. KEŞKE KOLUM BACAĞIM KOPSAYDI. Bana ne bir Sağlık Karnesi, ne bir Gazi kartı ne de Sosyal bir Hak verildi. İnanın hiç kimse beni ciddiye almadı.

Hani bu ülkenin Başbakanı; “Terör mağduru er ve erbaşlara, Devlet kadrolarında İstihdam da öncelik tanınacaktır” demişti. Nerede kaldı bu Genelgenin geçerliliği? Maalesef lafta kalmış.

Sizlere soruyorum; BENİM SUÇUM, Kahraman Mehmedin kanıyla çizdiği kutsal sınırları korurken bölücü hainlerce vurulmak mıydı? Ben oraya Dünyanın en şerefli işini yapmaya gittim. Gerekirse şu yarım halimle bile bu bayrak ve bu toprak için gözümü kırpmadan ölüme giderim.

Maalesef Devlet bana sahip çıkmadı, artlık bir dilenci gibi yaşamaktan bıktım, tek çare canıma kıymak gibi geliyor bana! Başvurduğum her kapı tek tek suratıma kapatılınca yaşama umudumu tümüyle yitirdim buda yetmezmiş gibi ailemi ve çocuğumu da kaybettim.

Hepsinden kötüsü bir PKK İtirafçısı kadar dahi değerim yok. Adamlar onca askeri şehit edip yaraladıktan sonra teslim olarak; estetik ameliyatından tutunda, sosyal güvence altına alınarak, kadrolu bir iş ve yepyeni bir hayat veriliyor.

Vatan savunmasında görev alıp hayatını tehlikeye atmış benim gibi gazilere yapılan bu tür haksızlık toplum hayatında da karşılığını bulmakta ve VİCDANİ REDCİ olarak bilinen bir kısım insanların seslerini daha çok yükseltmelerine sebebiyet vermektedir.

Sağduyulu vatandaşlarım önce Rabbime, sonra sizlere güveniyorum. Bana hayata bağlanma şansı verin, bana sırt verin. 18 yıl önce size kanımı dökerek hizmet ettim ve sırt verdim, sizde bana ONURUMU verin. Saygılarımla.”

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE

hepımızın kan ağladıgı bugunlerde nerler yasanıyor bakın!

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Aşk Mektubu	Axi_MeLeK	Komik Linkler	11	23-12-2007 10:10
Aşk Mektubu	kelebek_turkei	Hikayeler	6	19-03-2007 00:16
Er Mektubu	:)zeynep(:	Şiirler	1	25-10-2006 17:54
Tam Bir Laz Mektubu	İstanbul_Gibi_Kız	Komik Yazılar	4	13-08-2006 21:19

23-10-2007, 21:33	#1 (permalink)
AcHiLLeSS_	Vatani görevini yaparken Hakkâri' de teröristlerin düzenlediği roketli saldırı sonucu ağır yaralanıp, uzun müddet tedavi görmek zorunda kalan ve yaşadığı travma sonucunda % 40’lık sakatlık oranına ulaşamadığı için, tek odalı bir baraka da 18 yıldır yaşam savaşı vermek zorunda bırakılan ayrıca vücudundaki 19 şarapnel parçası ile çalışamaz duruma geldiği için eşi tarafından çocuğu da yanına alınarak terk edilen, Önder Oğuz adlı bir kardeşimizin durumunu anlatan bir mektubu. İşte o mektup; “Ben 68/4 Tertip Er olarak görevimi ifa ederken vatan haini bölücü teröristlerin ROKETLİ saldırısı sonucu 02.11.1989 da Hakkâri Çukurca"da vuruldum ve ağır yaralı olarak helikopterle Hakkâri”ye götürülüp bir dizi ameliyata alındım. Askeri Hastanenin raporlarında da belirtildiği gibi vücudumda çıkarılması mümkün olmayan 16 Adet Şarapnel parçası mevcuttur. Vücudumda 16 tanesi göğüs ve akciğer çevresinde olmak üzere, 3 tanesi elimde 19 Adet şarapnel parçası bulunmaktadır. O zaman Göğüs boşluğumdaki şarapnelleri “operasyon yapılırsa ölürsün” diye çıkarmak istemediler. Elimdeki şarapneller de çıkarılmadığı gibi halen sağ el parmaklarımda hareket kısıtlılığı ve his kaybı mevcuttur. Hava değişiminden sonra Tezkerem verildi. O zamandan beri çok yoruluyor, biraz yürüsem tıkanıyorum. Sağlık şartlarıma uygun sabit bir iş bulamadığımdan; Eşim oğlumu da alıp beni terk etti ve boşadı. İmkânsızlıklar yüzünden 9 yıldır oğlumu göremiyorum. Şu anda bir hayvan ahırından beter bir viranelikte elektriksiz, susuz bir şekilde eğer onun bunun yardımıyla yaşamak denirse yaşıyorum. Geçen 17 yıl zarfında kapısını çalmadığım Devlet Dairesi kalmadı. Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanlığı vb... 3 – 4 kez GATA da sıhhi kurula girdim. Raporlarım emekli Sandığınca “Organ kaybın yok, sen gazi değilsin” denilerek kabul edilmedi. KEŞKE KOLUM BACAĞIM KOPSAYDI. Bana ne bir Sağlık Karnesi, ne bir Gazi kartı ne de Sosyal bir Hak verildi. İnanın hiç kimse beni ciddiye almadı. Hani bu ülkenin Başbakanı; “Terör mağduru er ve erbaşlara, Devlet kadrolarında İstihdam da öncelik tanınacaktır” demişti. Nerede kaldı bu Genelgenin geçerliliği? Maalesef lafta kalmış. Sizlere soruyorum; BENİM SUÇUM, Kahraman Mehmedin kanıyla çizdiği kutsal sınırları korurken bölücü hainlerce vurulmak mıydı? Ben oraya Dünyanın en şerefli işini yapmaya gittim. Gerekirse şu yarım halimle bile bu bayrak ve bu toprak için gözümü kırpmadan ölüme giderim. Maalesef Devlet bana sahip çıkmadı, artlık bir dilenci gibi yaşamaktan bıktım, tek çare canıma kıymak gibi geliyor bana! Başvurduğum her kapı tek tek suratıma kapatılınca yaşama umudumu tümüyle yitirdim buda yetmezmiş gibi ailemi ve çocuğumu da kaybettim. Hepsinden kötüsü bir PKK İtirafçısı kadar dahi değerim yok. Adamlar onca askeri şehit edip yaraladıktan sonra teslim olarak; estetik ameliyatından tutunda, sosyal güvence altına alınarak, kadrolu bir iş ve yepyeni bir hayat veriliyor. Vatan savunmasında görev alıp hayatını tehlikeye atmış benim gibi gazilere yapılan bu tür haksızlık toplum hayatında da karşılığını bulmakta ve VİCDANİ REDCİ olarak bilinen bir kısım insanların seslerini daha çok yükseltmelerine sebebiyet vermektedir. Sağduyulu vatandaşlarım önce Rabbime, sonra sizlere güveniyorum. Bana hayata bağlanma şansı verin, bana sırt verin. 18 yıl önce size kanımı dökerek hizmet ettim ve sırt verdim, sizde bana ONURUMU verin. Saygılarımla.” NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE hepımızın kan ağladıgı bugunlerde nerler yasanıyor bakın! __________________ SusqUn! Bir tebessüm ay ışığında, tek aydınlığım Bana her şeyi ama her şeyi bir kenara attırıyor Gülüşünde, gözlerinde, takılıp kalıyorum Sadece izleyip tadını çıkartma duygusu alevlendiriyor Ah! bebeğimseni seviyorum Bak her şey yetersiz Bu kadar nedenin ardına bile Seni ne çok sevdiğimi Ne çok saçlarında asılı kalmayı Kollarında uyumayı Sana dokunmayı Gözlerinde tutuklu kalmayı anlatamadım

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)