Ah içimdeki karanlık şehir,
Siyahı mürekkebimin
Dönüp dolaşıp geldiğim, Kelimelerim...
Kağıtlara sığdıramadığım cümlelerim,
Yazdıkca yanan ellerim...

Kaç veda sığdırdın, tozlu sokaklarına
Gizli bir ateş alevlenirken,
Kaç ayrılık düğümledin yollarına...
Kısılırken sesi çığlıklarımın.

Ah içimde sızlayan şehir,
Serçeler ağladı Dilsizliğine...

Oysa korkusuz, güneşi tutacaktın avuç içlerinde.
Yalınayak düşlerim gezinecekti kaldırımlarında,
Sütten beyaz hayaller kuracaktı masum çocuklar...
Mavi umutlar serecektin yollarıma.

(S)esim
(U)mudum
(S)izin olsun
(T)ükendi
(U)sandı, dağıldı artık
(M)ürekkebim...

Hangi serçe direnebilir küçücük bedeniyle,
şehrinde hoyratça savrulan rüzgara...