Okul Öncesi - Eğitimde Rehberlik

**YaSeMiN** · 21-12-2007, 17:16

OKUL ÖNCESİ REHBERLİK
Hemen her toplumda anne baba ve eğitimcilerin çocuk için istedikleri, onun bedensel, duygusal ve zihinsel yönden sağlıklı bir biçimde büyümesi,topluma yararlı, bağımsız bir yetişkin olması ve potansiyelini en üst sınırlara kadar geliştirebilmesidir. Tüm bunlar da çocuğu çok erken yastan itibaren sağlanacak imkanlarla mümkün olabilir. Bu nedenle yaşamın ilk yıllarındaki,yani okul öncesi dönemdeki eğitimin, çocuğun içinde bulunduğu fiziksel ve sosyal çevrenin gelişmesinde hayati bir rolü vardır.Bu yıllarda çocuğa verilenler ya da verilmeyenler onun geleceğini belirler.
Çocukların geleceğini belirleyecek olan toplumsal ve ahlaki değerlerin aktarılması,yaşamın ilk yıllarında başlar.Temel bilgi ve beceriler bu dönemde kazanılır. Bu nedenle okul öncesi eğitimin de önemi büyüktür.
3-6 yas çocuklarını eğitimini gerçekleştiren okul öncesi eğitim kurumunu,annenin yokluğunu giderecek bir kurum olarak değil de,annenin tek başına çocuğun üzerindeki ilk yıllardaki rolüne katkıda bulunan ve bu rolü yaygınlaştıran bir kurum olarak değerlendirmek gerekir.
Anaokulu, kurum olarak ailenin dışına atılan ilk adim olarak düşünülmelidir.ilk üç yıl içinde çocuk,model olarak gördüğü anne ve babasından alabileceğini alır ve kendisine tanınan fırsatlar ölçüsünde belirli bir psiko-sosyal olgunluğa varır. Ancak bu gelişim sınırlıdır. Anaokulu ,çocuğa bilgi aktarmaktan çok, çocuğun içinde var olan yeteneklerin serpilip gelişmesine yardımcı olur.
Okul öncesi eğitim kurumu, aynı zamanda kuralları en etkili bir biçimde öğretebilen bir kurumdur.Çocuk burada,kendi hakkını korurken,paylaşmayı ve başkalarını özgürlüğünü zedelememeyi öğrenir. Okul öncesi eğitim kurumları,çocukların sözel faaliyetlerine önem veren ve onlara hareket imkanı hazırlayan kurumlar olmalıdırlar.
Bu kurumlarda renk,sayı ve kavramlar,çocuğun düsüncesine uygun bir biçimde somuta indirgenerek verilir. Parmak,boya ve resim faaliyeti, ritmik jimnastik bloklarla oynama önde gelen oyun dizileri arasinda sayilabilir. Çocukların en hoslandikları dramatik oyun köşeleri,doktorculuk,bebekçilik,bakkalcilik köşeleridir.
Çocuk, en iyi örgütlü oyun ortamını kurumda bulur. Böyle özgür ve duygularını rahatla ifade edildiği ortamda da çocuğun gizli güçleri kolayca ortaya çıkar.
Oyun, bize hem çocuğu tanıtan hem de kendi yeteneklerinden haberdar olmasını sağlayan çok önemli bir etkinliktir. Çocuk oyun malzemesiyle oynarken bir yandan da günlük gerilimlerinden bu yolla arınma olanağı bulur. Sözgelimi su ya da toprak gibi doğal oyun malzemeleri aşırı hareketli çocuğu sakinleştirirken içe dönük çocuğu da rahatlatırlar.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Okul Öncesi Eğitimde Çocuklarda Davranış Bozuklukları	YaSeMiN	Çocuk Eğitimi ve Bakımı	0	21-12-2007 17:30
Okul Öncesi Eğitimde Reggio Emilia Yöntemi	YaSeMiN	Çocuk Eğitimi ve Bakımı	0	21-12-2007 17:28
Okul Öncesi Eğitimde Davranış Gelişimi	YaSeMiN	Çocuk Eğitimi ve Bakımı	0	21-12-2007 17:26
Okul Öncesi Eğitimde Psiko-Motor Gelişim	YaSeMiN	Çocuk Eğitimi ve Bakımı	0	21-12-2007 17:18
Okul Öncesi Dönemde Aile	SHADOWS	Çocuk Eğitimi ve Bakımı	0	19-12-2007 17:22

21-12-2007, 17:16	#1 (permalink)
YaSeMiN	OKUL ÖNCESİ REHBERLİK Hemen her toplumda anne baba ve eğitimcilerin çocuk için istedikleri, onun bedensel, duygusal ve zihinsel yönden sağlıklı bir biçimde büyümesi,topluma yararlı, bağımsız bir yetişkin olması ve potansiyelini en üst sınırlara kadar geliştirebilmesidir. Tüm bunlar da çocuğu çok erken yastan itibaren sağlanacak imkanlarla mümkün olabilir. Bu nedenle yaşamın ilk yıllarındaki,yani okul öncesi dönemdeki eğitimin, çocuğun içinde bulunduğu fiziksel ve sosyal çevrenin gelişmesinde hayati bir rolü vardır.Bu yıllarda çocuğa verilenler ya da verilmeyenler onun geleceğini belirler. Çocukların geleceğini belirleyecek olan toplumsal ve ahlaki değerlerin aktarılması,yaşamın ilk yıllarında başlar.Temel bilgi ve beceriler bu dönemde kazanılır. Bu nedenle okul öncesi eğitimin de önemi büyüktür. 3-6 yas çocuklarını eğitimini gerçekleştiren okul öncesi eğitim kurumunu,annenin yokluğunu giderecek bir kurum olarak değil de,annenin tek başına çocuğun üzerindeki ilk yıllardaki rolüne katkıda bulunan ve bu rolü yaygınlaştıran bir kurum olarak değerlendirmek gerekir. Anaokulu, kurum olarak ailenin dışına atılan ilk adim olarak düşünülmelidir.ilk üç yıl içinde çocuk,model olarak gördüğü anne ve babasından alabileceğini alır ve kendisine tanınan fırsatlar ölçüsünde belirli bir psiko-sosyal olgunluğa varır. Ancak bu gelişim sınırlıdır. Anaokulu ,çocuğa bilgi aktarmaktan çok, çocuğun içinde var olan yeteneklerin serpilip gelişmesine yardımcı olur. Okul öncesi eğitim kurumu, aynı zamanda kuralları en etkili bir biçimde öğretebilen bir kurumdur.Çocuk burada,kendi hakkını korurken,paylaşmayı ve başkalarını özgürlüğünü zedelememeyi öğrenir. Okul öncesi eğitim kurumları,çocukların sözel faaliyetlerine önem veren ve onlara hareket imkanı hazırlayan kurumlar olmalıdırlar. Bu kurumlarda renk,sayı ve kavramlar,çocuğun düsüncesine uygun bir biçimde somuta indirgenerek verilir. Parmak,boya ve resim faaliyeti, ritmik jimnastik bloklarla oynama önde gelen oyun dizileri arasinda sayilabilir. Çocukların en hoslandikları dramatik oyun köşeleri,doktorculuk,bebekçilik,bakkalcilik köşeleridir. Çocuk, en iyi örgütlü oyun ortamını kurumda bulur. Böyle özgür ve duygularını rahatla ifade edildiği ortamda da çocuğun gizli güçleri kolayca ortaya çıkar. Oyun, bize hem çocuğu tanıtan hem de kendi yeteneklerinden haberdar olmasını sağlayan çok önemli bir etkinliktir. Çocuk oyun malzemesiyle oynarken bir yandan da günlük gerilimlerinden bu yolla arınma olanağı bulur. Sözgelimi su ya da toprak gibi doğal oyun malzemeleri aşırı hareketli çocuğu sakinleştirirken içe dönük çocuğu da rahatlatırlar. __________________

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)